Rozmawialiśmy w piątek. Miałem Ci
przysłać nowy egzemplarz książki, w którym był Twój artykuł o
„Listopadzie” Rzewuskiego. W tomie, który dałem Ci wcześniej, brakowało
jednej składki. Byliśmy umówieni na wtorek, żeby rozmawiać o planach na
przyszłość.
Wciąż
nie mogę w to uwierzyć, że nie pogadamy, nie skomentujesz nowego
wydarzenia, czyjegoś artykułu czy książki ostrym jak brzytwa dowcipem.
Tomasz Merta był
człowiekiem prawym, bezinteresownym, całkowicie przejętym służbą
publiczną, jednym z najlepszych i najsprawniejszych urzędników
państwowych, jakich znałem. Głęboko ideowy, ale bez cienia sekciarstwa
czy zacietrzewienia. Prawdziwa, ale nie nachalna ani afektowana
pobożność, nienaganne maniery, szacunek dla ludzi, również innych
poglądów.
Tomek był od samego początku przy Muzeum Historii
Polski. Był współautorem koncepcji, był przy jego powołaniu, był przy
każdym sukcesie i w każdej sytuacji kryzysowej.
Tomku, Muzeum
jest Twoim dziełem, które dokończymy.
Żegnam
Cię jak brata.
Robert Kostro
Śp.
Tomasz Merta, Kazimierz Michał Ujazdowski, Robert Kostro
Śp. Tomasz Merta urodził się 7 listopada 1965 roku w
Legnicy, szkołę średnią kończył w Kielcach (jako absolwent IV Liceum
Ogólnokształcącego im. Hanki Sawickiej). Ukończył następnie studia w
zakresie filologii polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu
Warszawskiego, studia podyplomowe Szkoły Nauk Społecznych przy
Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz
doktoranckie na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych UW.
W latach 1996–1998 pracował jako asystent w Instytucie Stosowanych Nauk
Społecznych UW. Od 1996 do 1999 wchodził w skład zespołu redakcyjnego
pisma "Res Publica Nowa". W latach 1996–2000 był polskim korespondentem
"East European Constitutional Review", następnie do 2002 zajmował
stanowisko redaktora naczelnego "Kwartalnika Konserwatywnego".
W latach 2000–2001 pełnił funkcję doradcy ministra kultury i dziedzictwa
narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego. Od 2001 do 2002 był
dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Narodowego.
Należał do współautorów programu Prawa i Sprawiedliwości w dziedzinie
kultury. Zasiadał w radzie "IV Rzeczypospolitej" oraz w radzie
programowej Muzeum Powstania Warszawskiego. W 2005 należał do Honorowego
Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.
Związany ze środowiskiem krakowskiego Ośrodka Myśli Politycznej (należy
do Klubu Przyjaciół i Sponsorów OMP). Współautor i współredaktor książek
publicystycznych W obronie zdrowego rozsądku (2000) oraz Pamięć i
odpowiedzialność (2005). Publikował także m.in. w "Znaku", "Życiu",
"Rzeczpospolitej", "Gazecie Wyborczej", "Przeglądzie Politycznym",
"Więzi", "Newsweeku" i "Ozonie". Konsultant merytoryczny w Centrum
Edukacji Obywatelskiej, współautor programów nauczania i podręczników do
wiedzy o społeczeństwie, historii i przedsiębiorczości oraz
metodycznych poradników dla nauczycieli.
4 listopada 2005 został powołany na stanowiska podsekretarza stanu w
Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalnego
Konserwatora Zabytków. Po powołaniu nowego rządu 16 listopada 2007
pozostał na tych stanowiskach.
