3 września w Krakowie nastąpi wielkie otwarcie Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku, oddziału Muzeum Narodowego w Sukiennicach. 4-letni remont i modernizacja były jedną z największych inwestycji konserwatorskich w Europie. Kosztowały prawie 9 mln euro.

Muzeum w Sukiennicach jest na miarę XXI wieku –  wnętrze zabytkowego gmachu zaaranżowano z myślą o młodych ludziach, którzy chcą mieć kontakt z wielką sztuką w atrakcyjnej formie.





Powstały więc zupełnie nowe i nowocześnie wyposażone pomieszczenia, które pozwalają na interaktywny odbiór sztuki i ciekawą edukację. W MULTITECE, czyli sali multimedialnej, widz otoczony 9 szklanymi ekranami będzie miał wrażenie, że znalazł się w świecie sprzed 130 lat – czasach, gdy powstało Muzeum w Sukiennicach. MEDIATEKA, czyli sala wielofunkcyjna i komputerowa, będzie wykorzystywana na wykłady i spotkania w kameralnym gronie. Znajdują się tam „artomaty”, tzn. specjalnie wyposażone stanowiska komputerowe z dotykowymi ekranami, za pomocą których zwiedzający poznają historię Sukiennic, zbiory, artystów, gry i quizy. Do prowadzenia bogatego programu zajęć edukacyjnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych posłuży ATELIER – sala edukacyjna. I choć udało się stworzyć muzeum XXI wieku, to jednak zadbano o tradycję. Galeria wyraźniej niż przed remontem nawiązuje do XIX-wiecznego wyglądu. Na ścianach powróciły bowiem kolory sprzed 130 lat, pojawiły się pluszowe kanapy i palmy

Tę ogromną zmianę Sukiennice przeszły zaledwie w cztery lata. Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach została zamknięta 31 sierpnia 2006 roku. Koszt wszystkich prac wyniósł ponad 8.700 tys. euro a sfinansowany został ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego, a także Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. W starannie odrestaurowanych salach zmienił się nieco sposób ekspozycji dzieł sztuki polskiej XIX wieku. Sale mają teraz nowe nazwy: „Sala Bacciarellego: Oświecenie”, „Sala Michałowskiego: Romantyzm, w stronę sztuki narodowej”, „Sala Siemiradzkiego: Wokół akademii” i „Sala Chełmońskiego: Realizm, polski impresjonizm, początki symbolizmu”. Na 1000 m.kw. galerii podziwiać możemy teraz 195 obrazów i 19 rzeźb.

Dzięki zmianie kąta nachylenia dachów pulpitowych nad kramami kupieckimi Sukiennic w obiekcie powstało blisko 1000 m.kw. nowej przestrzeni. Zaś w zabytkowe wnętrza klatki schodowej, po której wije się serpentyna schodów z balustradą zdobioną barokowymi tralkami, wpuszczona została nowoczesna, szklana winda. Ułatwi to osobom niepełnosprawnym dostęp do galerii.

Po raz pierwszy w historii gmachu otwarte zostały również tarasy widokowe po obu stronach budynku.

Sukiennice ufundował Bolesław Wstydliwy w 1257 roku. początkowo były to dwa rzędy kramów na noc zamykanych po obu stronach żelaznymi kratami. Z czasem dobudowano piętro, na którym handlowano drobnymi przedmiotami z gliny i drewna. Po niespełna 50. latach - w 1300 roku postanowiono sukiennice przykryć dachem.

Prawdziwą „sukienną rewolucję” zafundował temu miejscu Kazimierz Wielki, który w połowie XIV wieku zbudował niejako od początku przestronne murowane hale. Niestety, w 1555 roku pożar doszczętnie strawił gotycką budowlę. Swoją świetność odzyskały dopiero w 1559 roku za sprawą mistrza Pankracego, który odbudował je w stylu renesansowym. Zasklepił je kolebkowo oraz dodał charakterystyczną attykę o podziałach arkadowych oraz maszkarony i kamienne loggie zaprojektowane przez Jana Marię Padovano.

Następną przebudowę zafundował w 1601 roku Joachim Ciepielowski, za sprawą którego przebito sukiennice w połowie, aby usprawnić  komunikację na rynku.

Kolejne lata budynek przebudowywano oraz dobudowywano różne jego części, przez co w XIX wymagały one pilnego remontu, którego dokonał Tomasz Pryliński z wydatną pomocą Jana Matejki.