Sprawa autorstwa Konstytucji 3 Maja bardzo długo pozostawała niejasna, a to wskutek przygotowywania jej w dużej tajemnicy oraz – po zakończeniu obrad Sejmu Wielkiego - celowego zatarcia tej kwestii w źródłach. Najważniejsze z owych źródeł – obszerny traktat O ustanowieniu i upadku konstytucji polskiej 3 maja 1791 roku z 1793 r. – problem autorstwa celowo przedstawiało w sposób niejednoznaczny.
Wszystkie Ewangelie w kontekście opisu cierpień Chrystusa na krzyżu wymieniają termin ocet, czyli greckie słowo oksos. Św. Mateusz opisując rozwój wypadków, stwierdził, że oto jedna z osób stojących pod krzyżem Jezusa chwyciła gąbkę i, nasączywszy ją octem, za pomocą trzciny podała cierpiącemu, aby ten mógł się napić. Św. Łukasz wskazuje, że był to żołnierz, który znajdował się na miejscu egzekucji i naśmiewał z ukrzyżowanego, a św. Jan uzupełnia podane wyżej szczegóły o fakt, iż ocet znajdował się w naczyniu stojącym gdzieś w pobliżu miejsca egzekucji, zaś ową trzciną, która służyła do podania gąbki z rzeczonym płynem, była gałązka hyzopu.
Jak niemal wszystko, tak i spisy ludności mają swój początek w Chinach. Pierwsze sporządzano tam jeszcze przed rokiem 1000 p.n.e. Ich celem było opodatkowanie oraz rejestracja ludności w celu pociągnięcia jej do prac irygacyjnych. Najwcześniejsze spisy, na podstawie których można formułować wnioski o ludności Chin pochodzą jednak dopiero z 2 roku n.e.
Maria Skłodowska urodziła się 7 listopada 1867 w kamienicy przy ulicy Freta 16 w Warszawie. Pochodziła z rodziny o szlacheckich korzeniach. Rodzice porzucili majątek ziemski i przeprowadzili się do Warszawy, gdzie oboje zajmowali się pracą pedagogiczną. Ojciec był nauczycielem matematyki, fizyki i chemii, matka dyrektorką najlepszej ówczesnej warszawskiej pensji dla dziewcząt u zbiegu ulic Królewskiej i Marszałkowskiej.
Fragmenty debaty zorganizowanej przez Ośrodek „Pamięć i Przyszłość” w
ramach konferencji dotyczącej zagadnień związanych z programem Muzeum
Ziem Zachodnich, która odbyła się we Wrocławiu 18-19 maja 2010 roku. W
debacie udział wzięli: Robert Kostro – dyrektor Muzeum Historii Polski,
dr Paweł Ukielski – wicedyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego, dr
Tomasz Chinciński – szef działu badawczego Muzeum II Wojny Światowej,
prof. Robert Traba – dyrektor Centrum Badań Historycznych PAN w
Berlinie, Marek Mutor – dyrektor Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”, dr
Wojciech Kucharski – Ośrodek „Pamięć i Przyszłość”/Instytut Historyczny
Uniwersytetu Wrocławskiego. Debatę we Wrocławiu moderował Łukasz
Medeksza, Radio Wrocław.
„Instrumenty wyrzucające kule metalu ze strasznym hałasem i jęzorami ognia [...] kilka lat temu były bardzo rzadkie, wywoływały sensację i podziw, ale dziś są tak częste i znajome jak każdy inny typ broni. Tak szybki i pomysłowy jest umysł ludzki w uczeniu się najdziwniejszych sztuk” – pisał w połowie XIV wieku Petrarca.
O narastającym od momentu wybuchu 22 czerwca 1941 roku wojny niemiecko-sowieckiej terrorze wobec polskich Żydów krajowa konspiracja informowała władze londyńskie regularnie, choć bez specjalnego pośpiechu, prawie wyłącznie przez nieregularnie dochodzącą pocztę kurierską.