2 kwietnia mija 5. rocznica śmierci papieża Jana Pawła II. W licznych pismach, publicznych wystąpieniach, homiliach i listach Papież Polak odwoływał się do postaci wielkich Polaków, którzy żyli na przestrzeni dziejów. Zbierając niektóre z tych wystąpień Muzeum Historii Polski wydało książkę z serii Wielcy Polacy o Dziejach Polski. Wspólne dziedzictwo: Jan Paweł II o historii Polski. Poniżej zamieszczamy fragmenty tej publikacji.


 

Jadwiga Andegaweńska

„Ona, córka króla Węgier, potrafiła łączyć wierność chrześcijańskim zasadom z konsekwencją w bronieniu polskiej racji stanu. Podejmując wielkie dzieła na forum państwowym i międzynarodowym, niczego nie pragnęła dla siebie”.


Mikołaj Kopernik

„Odkrycie, jakiego dokonał Kopernik, i jego znaczenie w kontekście historii nauk przypominają nam stale żywy spór toczący się pomiędzy rozumem a wiarą. (...) Czy rozum i wiara to dwie rzeczywistości, które wzajemnie muszą się wykluczać?
W rozdźwięku pomiędzy rozumem i wiarą wyraża się jeden z wielkich dramatów człowieka. Ma on wiele przyczyn, począwszy zwłaszcza od doby oświecenia; przesadny i jednostronny racjonalizm doprowadził do radykalizacji postaw na gruncie nauk przyrodniczych oraz na gruncie filozofii”.


Cyprian Kamil Norwid

„Cyprian Kamil Norwid był człowiekiem nadziei. Dzięki niej mógł żyć godnie na tej ziemi niezależnie od trudnych warunków, w jakich się znajdował”.


Kard. Stefan Wyszyński

„Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego papieża-Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem, twojej heroicznej nadziei, twego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła”.


Adam Mickiewicz

„Panno Święta, co jasnej bronisz Częstochowy” - pisał Mickiewicz, przemawiając językiem wiary, a zarazem językiem tradycji narodowej”.


Ks. Jerzy Popiełuszko

„Kulturę europejską tworzyli męczennicy trzech pierwszych stuleci, tworzyli ją także męczennicy na wschód od nas w ostatnich dziesięcioleciach. Tak tworzył ją ksiądz Jerzy”.


Stanisław Wyspiański

„U schyłku tego wieku potrzeba „wielkiego czynu i wielkiego dzieła”, o którym pisał kiedyś Stanisław Wyspiański (...), aby cywilizację, w której żyjemy, przepoić duchem sprawiedliwości i miłości”.