dr hab. Jolanta Choińska–Mika – wicedyrektor Instytutu Historycznego UW. Członek Zespołu Historii Kultury Staropolskiej. Członek Towarzystwa im. Stanisława ze Skarbimierza, International Commission for the History of Representative and Parliamentary Institutions.

prof. dr hab. Andrzej Chwalba – absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tytuł profesora otrzymał w 1995 roku, profesurę zwyczajną w 2001 r. Od 1977 roku pracownik UJ. W latach 1999-2005 r., pełnił funkcję prorektora UJ ds. dydaktyki. Od 2005 roku wykłada w PWSW w Przemyślu. Wybitny znawca religijnych, społecznych, kulturowych i cywilizacyjnych aspektów dziejów Polski i Europy w XIX i XX wieku.

prof. dr hab. Andrzej Friszke – doktor habilitowany nauk historycznych, specjalizuje się w zakresie historii najnowszej. Pracuje w Instytucie Studiów Politycznych PAN w pracowni badania historii najnowszej oraz jest wykładowcą dziejów Polski XX wieku w Collegium Civitas. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Przewodniczy Stowarzyszenia Archiwum Solidarności.

prof. dr hab. Rafał Habielski – prasoznawca, historyk Instytutu Badań Literackich PAN i Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizuje się w dziejach polskiej emigracji po drugiej wojnie światowej. Autor wielu prac i publikacji naukowych – współautor wydanej w 2010 r. „Biblii dziennikarstwa” – jej części historycznej.

dr Adolf Juzwenko – historyk, działacz opozycji demokratycznej. Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Doktorat na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie zajmował się dziejami polskiego ruchu niepodległościowego i stosunków polsko-rosyjskich w XIX i XX w. oraz historią Rosji. Autor wielu publikacji historycznych, dotyczących zwłaszcza stosunków polsko-rosyjskich.

Marek Kraszewski – dyrektor Biura Kultury Miasta Stołecznego Warszawy. Ukończył Politechnikę Gdańską w 1973 r. W maju 1993 r. ukończył Management courses for managers of non-profit organizations na University of Strathclyde w Glasgow. Przebywał też m.in. na stypendium rządu amerykańskiego w Stanach Zjednoczonych. Jako pierwszy Polak uczestniczył w programie Performing Arts Managements in the US, dotyczącym organizacji kultury.

prof. dr hab. Krzysztof Mikulski – profesor nauk humanistycznych, kierownik Zakładu Historii Gospodarczej i wykładowca Instytutu Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2003 roku Prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego. Specjalizuje się w prozopografii, dziejach miast i mieszczaństwa, demografii historycznej oraz historii gospodarczej i społecznej średniowiecza i czasów nowożytnych.

prof. dr hab. Andrzej Paczkowski – absolwent Wydziału Historycznego UW. Od 1991 r. Związany od wielu lat z Polską Akademią Nauk; członek Komitetu Nauk Historycznych PAN, obecnie kierownik Zakładu Historii Politycznej PAN. Profesor Collegium Civitas. Konsultant Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN.

prof. dr hab. Kazimierz Przybysz – absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego (1969), tytuł profesora  otrzymał w 1988 r. Pracownik Instytutu Nauk Politycznych od 1977 roku. Członek Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Przewodniczący Rady Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego.
 
prof. dr hab. Wojciech Roszkowski – historyk, poseł do Parlamentu Europejskiego. Absolwent wydziału Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Wieloletni wykładowca Szkoły Głównej Handlowej i wielu uczelni w kraju i zagranicą. Przed 1989 r. związany z opozycją demokratyczną. Autor wielu prac i artykułów historycznych, w tym najpopularniejszego podręcznika historii najnowszej - serii „Historia Polski”.

prof. dr hab. Andrzej Rottermund – historyk sztuki, znawca malarstwa Bernarda Bellotta zw. Canaletto. Dyrektor Zamku Królewskiego w Warszawie. Jest autorem ponad 100 książek, artykułów i esejów, m.in.: „Klasycyzm w Polsce” (1984), „Zamek Królewski – funkcje i treści rezydencji monarszej wieku Oświecenia” (1988).

prof. dr hab. Henryk Samsonowicz - członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, mediewista, Kawaler Orła Białego. Jest autorem ponad 800 publikacji naukowych. Zajmuje się m.in. historią miast, strefy bałtyckiej i Hanzy. Był uczniem Tadeusza Manteuffla i wieloletnim profesorem Instytutu Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Został  wybrany rektorem UW w okresie „Solidarności” w 1980 r. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu po stronie opozycyjno-solidarnościowej. W okresie 1989-1991 był ministrem edukacji w rządzie Tadeusza Mazowieckiego i Jana Krzysztofa Bieleckiego.

dr hab. Paweł Śpiewak – profesor UW, historyk idei, socjolog, publicysta. Przez wiele lat zajmował się zachodnią, przede wszystkim liberalną i konserwatywną, myślą antytotalitarną i wolnościową. Obecnie wiele swoich studiów poświęcił zarówno teoriom demokracji, jak i jej funkcjonowaniu w Polsce, w krajach postkomunistycznych i zachodnich. Dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego.

prof. dr hab. Wojciech Tygielski – historyk czasów nowożytnych na Wydziale Historycznym UW. Zajmuje się historią społeczną Polski i Europy w XVI-XVII wieku, kontaktami polsko-włoskimi oraz podróżami w okresie nowożytnym, a także dziejami dyplomacji. Od 2009 r. pracuje w Instytucie Historii Sztuki UW.

prof. dr hab. Zofia Zielińska – profesor Instytutu Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizuje się w historii XVIII w., zwłaszcza stosunkach polsko-rosyjskich. Liczne publikacje, m.in.: „O sukcesyi tronu w Polszcze 1788-1790” (1991), „Studia z dziejów stosunków polsko-rosyjskich w XVIII wieku” (2001).


_{Zarządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (*.jpg)}