Impulsem
do zwołania konferencji było przekonanie o tym, że od pewnego czasu
badania nad historią społeczną ziem polskich w późnym średniowieczu
znalazły się w dokuczliwym impasie.
Jego przejawy dotyczą po części
samej fomuły badań społecznych, po części wiążą się ze zdominowaniem
tej problematyki przez model monografii genealogiczno-rodowych. Trzeba
dziś odnowić sposób analizy elit politycznych i społecznych.
Wystąpienie dr. Piotra Guzowskiego
Uczestnicy poszukiwali możliwości adaptacji nowoczesnych metod
naukowych do badania różnorodnych form komunikacji społecznej –
oralnej, wizualnej i piśmiennej – w warunkach postępującej
alfabetyzacji społeczeństw późnośredniowiecznej Polski i Europy.
Omówiono problemy wizualnego wyrazu pozycji społecznej i jej funkcji w
życiu politycznym; sądowych i pozasądowych form rozwiązywania
konfliktów, a także znaczenia różnic etnicznych i kulturowych.
Podsumowano stan badań społecznych z punktu widzenia współczesnej
mediewistyki, ale zarazem otwarto cały katalog nowych pytań dotyczących
umacniania się więzi państwowej wraz z rozwojem instytucji państwa
stanowego, a zwłaszcza korporacji ziemskich.
W
konferencji uczestniczyli prelegenci z kraju i zagranicy. Dr Tomasz
Wiślicz (Warszawa) referował przedmiot badań historii społecznej w
historiografiach narodowych. O stanie historii społecznej w
mediewistyce innych krajów mówili: prof. Thomas Wünsch (Pasawa) – z
punktu widzenia niemieckiego, prof. Aleksandr G. Emanow (Tiumeń) –
rosyjskiego i prof. Rita R. Trimonienė (Szawle) – litewskiego. Kierunki
badań w Polsce omówił prof. Sławomir Gawlas (Warszawa).
prof. Roman Michałowski
Powiązania
pomiędzy historią społeczną a historią gospodarczą i historią kultury
rozważali prof. Marian Dygo (Warszawa) i prof. Halina Manikowska
(Warszawa). Założenia i wartości metody genealogiczno-rodowej
przedstawił prof. Jan Wroniszewski (Toruń). Problemy
późnośredniowiecznej reprezentacji władzy i statusu społecznego
streścił prof. Zbigniew Dalewski (Warszawa). Zagadnienie rezydencji
przedstawiła dr Ewa Wółkiewicz (Opole/Warszawa).
Nad przemianami społecznych funkcji pisma zastanawiali się: dr Jerzy
Kaliszuk (Warszawa) – w perspektywie ogólnobadawczej, prof. Tomasz
Jurek (Poznań) – na przykładach praktycznych oraz prof. Roman Czaja
(Toruń) – w konkretnym kontekście regionalnym. Dr Anna Adamska
(Utrecht) postawiła zasadnicze pytanie o społeczną historię języka. Dr
Marek Janicki (Warszawa) zreferował badania nad obecnością epigrafiki w
przestrzeni publicznej. Tezę o hierarchiczności instrumentów muzycznych
w średniowiecznej Europie podważył Łukasz Kozak (Warszawa). Badania nad
konfliktem i sposobami jego rozwiązywania zobrazowali dr Aneta Pieniądz
(Warszawa) i dr Marcin Pauk (Warszawa), a dr Sobiesław Szybkowski
(Gdańsk) dał obraz funkcjonowania lokalnych autorytetów władzy w skali
regionalnej. Problem zróżnicowania etnicznego w kontekście integracji
państwowej i stanowej postawili – z różnych punktów widzenia – prof.
Andrzej Janeczek (Warszawa) i prof. Jürgen Heyde (Halle-Wittenberga).