Na rynku księgarskim ukazał się ostatni IV tom serii wydawniczej „Polski wiek XX”: Od grudnia 70 do czerwca 89.

 
Na pozycję składają się artykuły o dwóch ostatnich dekadach PRL-u. Okres ten rozpoczął się gierkowskim „nowym otwarciem” i trwającą 5 lat prosperity, napędzaną kredytami z Zachodu, i szeroko zakrojonymi inwestycjami. Szybki rozwój nie był jednak w stanie wyleczyć wad centralnie sterowanej gospodarki i wkrótce kraj popadł w kolejny po roku 70. kryzys, który skończył się odejściem ekipy Gierka i powstaniem „Solidarności” latem 80. roku. Powstanie pierwszej siły politycznej niezależnej od PZPR nie mogło poprawić sytuacji gospodarczej, a ostatecznie nadzieje na zbudowanie „socjalizmu z ludzka twarzą” przekreślił stan wojenny wprowadzony 13 grudnia 1981 r. Następne 8 lat to okres stagnacji podminowany coraz śmielszą działalnością „Solidarności” i stopniowym rozkładem partii komunistycznej. Wreszcie nadszedł rok 1989, zmiana systemu, wprowadzenie gospodarki rynkowej i odwrócenie sojuszy.




Na całą serię wydawniczą "Polski wiek XX" składają się cztery tomy esejów historycznych poświęconych losom Polskimi Polaków w burzliwym ubiegłym stuleciu. Ideą przewodnią jest dostarczenie czytelnikom syntezy dziejów Polski XX wieku rzetelnej faktograficznie, ale w lżejszej formie niż w klasycznych podręcznikach